Творчасць дапамагае вучобе: пазнаёміліся з талентамі ВНУ на «Арт-Вакацыях»

Фестываль у Мінску сабраў на адной сцэне самых творчых і паспяховых студэнтаў з усёй краіны.

У Нацыянальным цэнтры творчасці дзяцей і моладзі колькасць зорак на адзін квадратны метр зашкальвае: дзясяткі таленавітых студэнтаў з усіх ВНУ краіны прыехалі на фестываль «Арт-Вакацыi». Мы прабраліся за кулісы да пачатку канцэрта і спыталі ў іх, чаму замест вячэрніх тусовак яны выбіраюць музычныя рэпетыцыі.

«Давайце яшчэ раз прагонім фінальны выхад!» – гучна камандуе рэжысёр у актавай зале. Дзясяткі хлопцаў і дзяўчат без уздыхаў і абурэнняў вяртаюцца на свае пазіцыі.

Гучыць музыка – і яны роўна ў такт выходзяць на сцэну. У гэты момант за кулісамі наступная партыя танцораў напружана ўслухоўваецца ў словы песні, каб не прапусціць свой выхад.

Астатнія ў напружанні: ім трэба выйсці змейкамі і выстраіцца ў роўныя лініі адначасова з хлопцамі і дзяўчатамі з процілеглай кулісы. Адзін няправільны рух – і ўся «кампазіцыя» абваліцца. Узмах рукой – і з двух бакоў на сцэну высыпаліся хлопцы і дзяўчаты, якія ўсміхаліся.

«Мы сёння з самай раніцы рэпеціруем. Усё амаль да аўтаматызму давялі», – з усмешкай расказала студэнтка Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта замежных моў Паліна. Яна вучыцца на лінгвіста-выкладчыка, аднак марыць стаць спявачкай.

«Я з самага дзяцінства на сцэне: выступала сольна і ў групе. Калі паступіла ва ўніверсітэт, працягнула спяваць. Мне падабаюцца мовы, я таму і выбрала свой універсітэт...»

«Усе малайцы! Рыхтуйцеся да выступленняў», – перапыніў дзяўчыну голас у калонках, і моладзь хаатычна разбрылася па сцэне і за ёй. Тут няма навічкоў. Кожны перамог не ў адным творчым конкурсе, не раз паказваў сваю творчасць перад гледачамі, аднак хваляванне ўсё роўна ёсць.

Будучыя дэфектолагі з БДПУ пасля рэпетыцыі абкружылі свайго мастацкага кіраўніка і слухалі настаўленне. Дзяўчаты разам танцуюць ужо тры гады: у групу прыходзілі іншыя дзяўчаты, але надоўга не заставаліся.

«Я ў школе танцавала і займалася мастацкай гімнастыкай. Паступіла ва ўніверсітэт, убачыла аб'яву аб наборы ў танцавальную групу і вось ужо тры гады танцую, – падзялілася мінчанка Аляксандра. – Я заўсёды хацела быць настаўніцай. У 11-м класе вывучала спецыяльнасці ў БДПУ і даведалася, што там ёсць Інстытут інклюзіўнага выхавання. Цяпер з'яўляецца ўсё больш дзяцей з кагнітыўнымі парушэннямі, як дэфектолаг я змагу ім дапамагчы».

Станавіцца сусветнай зоркай дзяўчына не планавала і не плануе. Танцы для яе – гэта аддушына, а калектыў стаў яшчэ адной сям'ёй. Астатнія дзяўчаты хорам сказалі: «Мы танцуем для задавальнення».

А вось Анастасія з Барысава ўжо больш за сотню разоў удзельнічала ў падобных конкурсах і нават сур'ёзна задумвалася аб кар'еры танцора. Але любоў да біялогіі аказалася мацнейшай, і яна паступіла на спецыяльнасць «медыцынская інжынерыя» ў БНТУ.

«Аб медзе я думала, але не адважылася: трэба хімію здаваць, а яшчэ доўга вучыцца... Я цяпер на трэцім курсе і не шкадую, што выбрала БНТУ, – расказала дзяўчына. – На першым курсе мяне запрасілі выступаць на Дні танца ў БНТУ. Адзін са студэнтаў быў кіраўніком усіх танцораў. Калі ён выпусціўся, я заняла яго месца. Сабрала каманду, і цяпер мы з хлопцамі і дзяўчатамі шмат дзе прымаем удзел».

Павел танцуе разам з Анастасіяй. Яны прыйшлі на кастынг перад «Вясной БНТУ», з цягам часу ўцягнуліся.

Пакуль мы размаўлялі з танцорамі, астатнія ўдзельнікі паспелі пераапрануцца, а да пачатку вялікага канцэрта засталося зусім няшмат часу.

Уладзіславу мы сустрэлі на лесвіцы, якая вядзе за кулісы, і паспелі задаць пару пытанняў.

«Я прадстаўляю ансамбль беларускай песні «Ярыца» БДПУ імя Танка. Заўсёды марыла займацца чымсьці народным – ва ўніверсітэце пашанцавала трапіць у калектыў. Ужо чатыры гады ў ім займаюся. Усяго на сцэне я 14 гадоў», – сказала дзяўчына.

Спевы для дзяўчыны – гэта хобі. Яна пераканана, што іх можна сумяшчаць са звычайнай прафесіяй. Ад гэтага жыццё будзе і яркім, і паўнавартасным.

Мы ўжо шукалі ўваход для гледачоў у залу, як сустрэлі цудоўную пару скрыпачоў – Карыну і Данііла з Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта.

Дзяўчына сама з Брэсцкай вобласці. Яе аднакласнікі падавалі дакументы ў гэты ўніверсітэт, і яна вырашыла з імі за кампанію.

Данііл з Капыльскага раёна Мінскай вобласці. Дзякуючы перамозе на алімпіядзе ён паступіў без тэсціравання ў ВНУ. На скрыпцы хлопцы граюць у вольны ад вучобы час. Для іх гэта спосаб расслабіцца і перазагрузіцца.

Фестываль «Арт-Вакацыi» сабраў на адной сцэне лепшыя таленты краіны – больш за 40 творчых калектываў з 23 ВНУ краіны. Дзясяткі будучых педагогаў, інжынераў, дызайнераў, урачоў і іншых прадстаўлялі свае нумары ў жанрах харэаграфіі, вакальна-харавога, фальклорнага, інструментальнага і тэатральнага мастацтва.