Да брэндаў не чапляюся: што носяць мінчане і ці ёсць у іх гардэробах знакамітыя маркі

Times.by паспрабаваў разабрацца, дзе закупляюцца стыльныя мінчане і чаму ў іх гардэробах усё радзей можна сустрэць назвы брэндаў.

Стыль – гэта адлюстраванне індывідуальнасці чалавека, а не набор лагатыпаў на этыкетках і высокіх цэннікаў. Ці згодныя жыхары і госці беларускай сталіцы з гэтым і дзе яны лічаць за лепшае апранацца? Фэшн-рэдакцыя Times.by паспрабавала знайсці адказы на гэтыя пытанні на вуліцах сталіцы.

На календары ўжо даўно лета, а яркіх фарбаў у гістарычным цэнтры Мінска не вельмі і шмат: большасць прахожых упэўнена крочаць у белых, бэжавых і чорных адценнях.

«Стыль ёсць ва ўсіх, але ў кожнага ён свой. Проста камусьці ён можа падабацца, а камусьці не, – упэўнена заявіла Кацярына. – Я наогул за трэндамі і брэндамі не сачу. У стужцы сацсетак можа нешта спадабацца, тады шукаю афлайн і купляю».

Дзяўчына пару тыдняў як працуе ў рытэйле, але модай ніколі асабліва не захаплялася. Вобраз з раніцы скампанавала не гледзячы: джынсы віселі бліжэй за ўсё на рэйле, кашуля была насупраць. Рэмень надзела, каб штаны не спадалі.

«Басаножкі хіба што спецыяльна падабрала ў колер педыкюру. А наогул лічу за лепшае насіць тое, у чым мне зручна», – дадала дзяўчына.

А вось Наталля заўсёды прадумвае свой вобраз да дробязей. Ёй падабаецца вызначацца і атрымліваць кампліменты ад знаёмых. У яе гардэробе ёсць амаль уся палітра колеру: і неонава-жоўты, і васільковы, і зялёны, і фуксія.

«Я люблю неардынарныя рэчы, не люблю шэрасць. Я працую ў сферы прыгажосці, у мяне кіраўніцкая пасада. Таму ў гардэробе ёсць і дзелавыя касцюмы. Але часцей за ўсё апранаюся пад настрой», – растлумачыла суразмоўніца.

Любоў да яркага прывіла мама з дзяцінства: у савецкія часы яна апранала дачку так, што ўсе на яе азіраліся, і малышка заўсёды лавіла на сабе здзіўленыя і захопленыя позіркі.

«Я купляю шмат адзення, але яно мне служыць гадамі. Часам мне здаецца, што ў мяне бясконцы гардэроб. Не заўсёды запамінаю, што і дзе купляю, ды і на лэйблы не гляджу», – усміхнулася Наталля.

На фразу: «Хлопцы, вы стыльна выглядаеце. Дзе апранаецеся?» – фатографы Жэня і Мікалай засаромеліся.

«Якое адзенне было чыстае, такое і апрануў», – паспрабаваў аджартавацца фатограф Жэня.

У ходзе размовы высвятляецца, што хлопец сам прыдумляе вобразы, часцей за ўсё яны расслабленыя і ў спакойных адценнях. Ёсць у гардэробе і чырвоная алімпійка Adidas. Але самая любімая рэч – пола Moncler.

«А я ў асноўным у сэкандах апранаюся, – спакойна кажа Мікалай. – Аднойчы купіў шэрае паліто пад вінтаж усяго за два рублі. Але самае цікавае ў ім – дэталі: гузікі ў паліто ў форме іклаў».

«Пачуццё стылю мне перадалося па генах – у мяне мама мастацкі кіраўнік тэатра моды, – падзялілася Настасся з Ніжняга Ноўгарада. – Я люблю прыгожа апранацца і лічу, што адзенне стварае настрой».

У Мінск дзяўчына прыехала з сяброўкай, з якой не бачылася каля 15 гадоў. Абедзве звольніліся з працы і вырашылі падарожнічаць. Да гэтага Настасся выкладала танцы, у тым ліку high-heels.

«Апранацца трэба да месца, у меру, але стыльна, – лічыць яна. – На мне зараз лонгсліў з Sinsay. Наогул, купляла яго на дачу, але ў гэты вобраз ён выдатна ўпісаўся. Шорты ад Lichi, калготкі сама адрэзала і зрабіла такі незвычайны акцэнт. Балеткі, сумка і ўсё астатняе – ад ноўнэймаў з маркетплейса. Я наогул да брэндаў асабліва не чапляюся, купляю што падабаецца і стылізую».

«Я была кіраўніком – загадчыкам сектара ва ўстанове дадатковай адукацыі. Пайшла на летнія канікулы, – расказала яе сяброўка Аляксандра. – У вольны ад працы час заўсёды стараюся выглядаць ярчэй і больш адкрыта. Сёння вобраз збірала з таго, што змясцілася ў заплечнік. Ляцелі да вас з ручной паклажай».

Дзяўчына без сарамлівасці адзначыла, што купляе рэчы на маркетплейсах у нераскручаных брэндаў.

«Яшчэ люблю ў сэканд-хэндах адшукваць нешта цікавае. Аднойчы знайшла сукенку з італьянскага шоўку ўсяго за 200 расійскіх рублёў (каля BYN 7,5), – успомніла яна. – Я потым пашукала гэты брэнд у сетцы, і аказалася, што іх рэчы каштуюць каля 20 тысяч (прыкладна BYN 800)».

Паліна гэтымі днямі звольнілася з універсітэта, паколькі ёй не спадабалася прафесія.

«Я выбрала спецыяльнасць «гандлёвая дзейнасць», пабывала на практыцы і вырашыла, што гэта не маё прызванне. Хачу стаць мадэллю, – растлумачыла дзяўчына. – Я ўжо ўдзельнічала ў паказах, дзе плаціла за ўдзел у дэфіле. Мне вельмі спадабалася, але мадэльныя агенцтвы мяне не разглядаюць з-за маленькага росту – 170 см усяго толькі».

Учора вечарам дзяўчыне прыйшоў заказ з маркетплейса: акуляры і табі. У галаве вобраз склаўся сам, і сёння яна вырашыла яго выгуляць.

«Я заўсёды збіраю блэкаўт-аўтфіты, мне вельмі падабаецца чорнае. Яркіх рэчаў, якія мне западуць у душу, яшчэ не сустракала», – паціснула плячамі Паліна.

Аня хутка вызначылася з прафесіяй і цяпер працуе дзіцячым цырульнікам. Незвычайны стыль склаўся ў дзяўчыны з гадамі.

«Я люблю анімэ. Гэта, напэўна, прыкметна. І наогул стараюся шукаць нейкія незвычайныя рэчы, – расказала Аня. – За рэчамі езджу ў ГЦ. Калі вока «зачапіла» – бяру. Уласна кажучы, менавіта так у маім гардэробе і аказалася ўсё, што бачыце на мне. Акрамя сумкі, яе падарыла мама».

Мы не змаглі прайсці міма яркага сівавалосага мужчыны. Ім аказаўся італьянец Рэната, які жыве ў беларускай сталіцы ўжо тры гады. На ламанай англійскай паспрабавалі даведацца ў яго, як ён збіраў свой вобраз.

«У Беларусі я апранаюся па надвор'і. Калі б сёння быў дождж, то не надзеў бы гэтыя штаны», – усміхнуўся мужчына.

Аб брэндах італьянец гаварыць адмовіўся, але падкрэсліў, што сённяшні вобраз выбіраў з аглядкай не толькі на надвор'е, але і на бізнес-сустрэчу, куды плануе адправіцца сёння.

Што ж, стыль – гэта не колькасць брэндавых вырабаў у вашым вобразе, а адлюстраванне вашага жыцця, захапленняў і густу. Галоўнае – адчуваць сябе ўпэўнена ў тым адзенні, якое вы выбіраеце.