Хто заве сваю машыну «Болем»: рэпартаж з выставы Vintage Day 2026 у Мінску

Буйнейшая выстава вінтажнай тэхнікі сабрала 450 аўтамабіляў і матацыклаў з шасці краін. Як усё прайшло і што гавораць аб сваіх машынах іх уладальнікі – у рэпартажы Times.by.

Дадаць у асноўныя
крыніцы Google

У гэтыя выхадныя Футбольны манеж у Мінску перастаў быць спартыўнай арэнай і прытуліў пад сваім дахам буйнейшы ў Беларусі фестываль рэтрааўтамабіляў. Vintage Day праходзіць ужо сёмы раз, і ў гэтым годзе на яго з'ехаліся ўдзельнікі з Беларусі, Расіі, Арменіі, Латвіі, Кітая і Ізраіля. Яны прывезлі з сабой каля 450 адзінак тэхнікі – ад даваенных лімузінаў да класічных амерыканскіх маслкараў.

Карэспандэнты Times.by прагуляліся па радах і паразмаўлялі з удзельнікамі і гасцямі выставы.

«Дзіця», «Боль», «Вампіра» і «Кайф»

Больш за ўсё гледачоў прыцягвала цэнтральная частка экспазіцыі – шэраг унікальных аўтамабіляў 1920-х і 1930-х гадоў.

Адным з самых прыкметных экспанатаў гэтай зоны быў Opel Admiral 1938 года, які належыць Вячаславу Дубовіку. Ён набыў гэту машыну ў Расіі яшчэ ў 2015 годзе. Гэта не першы рарытэт у калекцыі: у Вячаслава таксама ёсць старэнькая «Победа» і Opel Super 6 1937 года. Паводле яго слоў, такія ўзроставыя аўтамабілі асабліва западаюць у душу.

Гісторыя ў Admiral няпростая: лёс машыны ў савецкі час дакладна невядомы, але можна сказаць, што пасляваенныя механікі аднаўлялі яе літаральна з падручных дэталей – атрымаўся гэтакі нямецка-савецкі Франкенштэйн.

«Па меры выхаду са строю родных запчастак нашы ўмельцы прышпандорвалі тое, што пад рукой ляжыць. Напрыклад, спераду ў яе былі фары ад ГАЗ-60. Але, калі я яе купіў, яна была ў жахлівым стане. Было відаць, што машына неаднаразова трапляла ў аварыі», – успамінае Вячаслаў.

На пытанне, якім адным словам ён апісаў бы сваю машыну, Вячаслаў доўга не думаў: «Роднае дзіця. Спадзяюся, яна яшчэ пажыве доўга і будзе прыносіць эмоцыі маім наследнікам».

Падобнымі, але куды больш лаканічнымі эпітэтамі дзеляцца і іншыя ўдзельнікі. 18-гадовы Георгій Малаткоў прывёз на выставу Plymouth Reliant, знойдзены ў літаральным сэнсе пад агароджай каля Сеніцы.

«Яна стаяла, напэўна, гадоў пяць, без матора, без каробкі. Каб паставіць новыя, спатрэбілася проста процьма грошай. Думалі, што ўсё зробіцца, адрамантуецца і машына будзе ездзіць. Але лёгка тут не атрымалася. Таму і называю яе «Боль», – смяецца Георгій.

Нават да манежа машыну давялося везці на падкаце: літаральна за пару дзён да выставы прапала іскра ў сістэме запальвання.

Віцябчанін Алег прывёз на фестываль «Волгу» ГАЗ-21 1966 года, якую трымае ўжо чвэрць стагоддзя. Сваю машыну ён называе «Вампірай» – у гонар гераіні аднаго фільма катэгорыі Б 1950-х гадоў.

«Яна, па-першае, з мяне выпіла вельмі шмат крыві», – тлумачыць Алег і прызнаецца, што адносіны з машынай у яго складаныя. – Гэта, напэўна, нейкі мазахізм своеасаблівы. Бывае, пакутуеш з ёй месяц, і ўжо хочацца зачыніць гараж і больш ніколі яе не бачыць. Але праходзіць тыдзень, і ў цябе рукі самі цягнуцца туды».

А вось Сяргей Чарноў, які прыехаў на Pontiac Firebird Trans Am 1983 года, апісвае свае пачуцці да машыны ўсяго адным словам, без усякай драмы: «Кайф. Што можна яшчэ сказаць, калі едзеш на ім? Гэта сапраўды кайф».

Машыну ён купіў яшчэ ў 1999 годзе, а цалкам аднавіў толькі праз два дзесяцігоддзі – разабраў літаральна да кузава і збіраў нанава, дэталь за дэталлю. Пры гэтым ездзіць на ёй не толькі па выхадных:

«Калі жонка забірае ў мяне асноўную машыну, то з задавальненнем езджу на гэтай. Я думаю, дзесьці за гэты год я тысячу кіламетраў дакладна наматаў на ёй».

«Расце пакаленне бмвістаў»

Зрэшты, далёка не ўсе госці фестывалю самі займаюцца рэстаўрацыяй. Хтосьці проста прыйшоў паглядзець і атрымаць эмоцыі. Мінчанка Кацярына прыйшла на выставу з сынам Яраславам па ініцыятыве мужа-аўтааматара.

«Колькасць машын вельмі ўражвае. Мы, праўда, абышлі, напэўна, роўна палову, але тое, што ўбачылі, – проста здорава. У некаторых нават удалося пасядзець», – дзеліцца яна.

Пакуль мама ўражана Mercedes, сын ужо вызначыўся са сваімі густамі: «Ну, вядома, яму больш падабаліся BMW. У нас у краіне расце пакаленне бмвістаў».

А кампанія хлопцаў – Максім, Вадзім і Канстанцін – прыйшла на фестываль дзеля класічных амерыканскіх аўтамабіляў. Максім можа расказваць аб іх гадзінамі – і гэта не перабольшанне. Ён ведае аб такіх машынах літаральна ўсё, аж да матэрыялу дыванка, які выкарыстоўваўся ў мадэлі 1973 года.

«Кадзілак 73-га года вельмі спадабаўся. З «амерыканцаў» яшчэ Plymouth Road Runner. Гэта, напэўна, мой любімы маслкар. Калі б там стаяў 426 Hemi, я б забіў за гэту машыну», – прызнаецца хлопец.

Госці фестывалю могуць адпачыць на фудкорце, а таксама і на пляцоўках партнёраў мерапрыемства. Дарэчы, Times.by не застаўся ў баку і тут: партал з'яўляецца адзіным інфармацыйным партнёрам Vintage Day 2026.

На брэнд-зоне Times.by госці змогуць вінтажным шрыфтам падпісаць паштоўкі на памяць, паўдзельнічаць у віктарыне і выйграць папяровыя зборныя мадэлькі аўтамабіля, вырабленыя нашым партнёрам 24print.by.

Прыйсці яшчэ не позна!

Убачыць усе 450 экспанатаў сваімі вачамі таксама можна будзе ў нядзелю з 12:00 да 21:00 у Футбольным манежы па адрасе: пр. Пераможцаў, 20/2, у Мінску.

Білет дае права на аднаразовае наведванне ў любы з двух дзён: дарослы абыдзецца ў BYN 35, для дзяцей 7–12 гадоў дзейнічае льготная цана ў BYN 20, а малышам да 6 гадоў уваход бясплатны.