Шукалі мірнае неба над галавой: гісторыі сірыйцаў, якія атрымалі беларускі пашпарт

Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка 15 красавіка падпісаў указ аб прыняцці 230 чалавек у беларускае грамадзянства. А 5 мая выхадцы з 19 дзяржаў прынеслі прысягу грамадзяніна Рэспублікі Беларусь – урачыстая цырымонія прайшла ў ратушы.

Times.by спытаў у колішніх замежнікаў, чаму яны выбралі менавіта Беларусь і ці складана ім было адаптавацца.

«Тут я сустрэў сваё каханне»

Насер Аль Алі родам з Сірыі. У Беларусь ён упершыню прыехаў у 2011 годзе і не змог вярнуцца назад.

«Мая сястра працавала ў беларускай амбасадзе [Пасольстве Сірыйскай Арабскай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь]. Яна распавядала, як тут прыгожа, і запрашала мяне ў госці, – падзяліўся сваёй гісторыяй мужчына. – Я прыехаў і здзівіўся: у жыцці Мінск аказаўся яшчэ прыгажэйшым, чым на відэа. Мне вельмі спадабалася не толькі інфраструктура горада, але і людзі. Усе вельмі мілыя і выхаваныя».

Пакуль ён гасціў у Беларусі, у Сірыі пачалася грамадзянская вайна. Мужчына вырашыў працягнуць адпачынак на пару месяцаў, пачакаць, пакуль абстаноўка заспакоіцца. Але ўзброеныя сутыкненні працягваліся. Вяртацца на радзіму было страшна.

«Я пачаў працаваць у Мінску – працую па гэты дзень у сферы грамадскага харчавання, – працягвае расповяд Насер. – З часам зразумеў, што мне падабаецца тут. Я палюбіў Беларусь і беларускі народ. А яшчэ сустрэў тут сваё каханне, ажаніўся не раздумваючы».

Мужчына звязаў сябе шлюбнымі вузамі з Вікторыяй – журналістам Times.by. У 2026 годзе пара адзначае ільняную гадавіну шлюбу.

«Мы пазнаёміліся дзякуючы сябрам. Паўгода сустракаліся, а потым я зразумела, што хачу ўсё жыццё пражыць з Насерам, – прызнаецца Вікторыя. – І яго, і мае родныя падтрымалі наш выбар. Калі прывезла каханага знаёміць з сваякамі, бабуля сказала, што ён «свой», нібы заўсёды быў часткай нашай сям'і».

Моўнага бар'ера ў пары няма: Насер добра размаўляе па-руску і нават ведае некалькі фраз на беларускай мове.

«Я некалькі гадоў жыў у Маскве ў дзяцінстве і ўжо ведаў крыху мову, калі прыехаў у Мінск. Мне здаецца, з кожным годам я размаўляю ўсё лепш, – усміхаецца мужчына. – Я бязмежна рады, што стаў грамадзянінам Рэспублікі Беларусь. Вельмі ўдзячны беларускай дзяржаве і пастараюся апраўдаць аказаны мне давер».

«Я ўцякаў ад вайны»

Амжад Аль Дарвіш нарадзіўся ў Сірыі, але чуў пра Беларусь з дзяцінства. Старэйшы брат яго маці скончыў мясцовы ўніверсітэт яшчэ ў часы БССР, ажаніўся з беларускай і застаўся жыць у рэспубліцы.

«Дзядзька шмат распавядаў пра Беларусь, дасылаў прыгожыя фота і клікаў у госці, – кажа Амжад. – Калі пачалася вайна, я папрасіў даслаць запрашэнне і прыехаў у Мінск. Тут так прыгожа і спакойна, што я вырашыў не вяртацца».

Праз год прывёз маці. А ў 2021 годзе запрасіў у Беларусь дзяўчыну, у якую быў закаханы, і ажаніўся.

«Тры гады таму ў нас нарадзіўся сын Карам. Ён ужо беларус, – адзначае Амжад. – Мне вельмі падабаюцца мясцовыя законы. Яны вельмі справядлівыя, а яшчэ ў кожнай установе працуюць чулыя і добрыя людзі. Усе заўсёды дапамагаюць».

Мужчына па прафесіі – барбер. Пачынаў працаваць у адным з салонаў сталіцы, а пазней адкрыў свой барбершоп.

Калі ён прыехаў у Беларусь, не ведаў мовы, але людзі вакол дапамаглі загаварыць па-руску.

«Мяне вучылі сябры і знаёмыя, тлумачылі, што як называецца, дапамагалі з вымаўленнем. Вядома, я і цяпер размаўляю з акцэнтам, але тут людзі вельмі спагадлівыя – падказваюць, не смяюцца. Я лічу, што беларусы – найлепшы народ, – падагульняе Амжад».

Жонка Амжада Майя прыйшла падтрымаць мужа на цырымоніі. Яна пакуль не размаўляе па-руску, але ўжо вучыць літары і спадзяецца, што ў будучыні ёй таксама давядзецца прыняць прысягу.