Спатканне з капібарай і прагулка з альпакай: з'ездзілі ў Парк жывёл

Сюды едуць за спатканнем з капібарай, прагулкай з ламай і альпакатэрапіяй. А яшчэ тут жыве янот-нелегал Ясенія, навіны аб якой вірусіліся ў сацсетках усю зіму.

Журналісты Times.by пабывалі ў Парку жывёл і даведаліся, як жывы куток на мэблевай фабрыцы ператварыўся ў вялікі парк для сямейнага адпачынку.

Аднойчы дырэктар мэблевай фабрыкі «Дыпрыз» вырашыў зрабіць для сваіх супрацоўнікаў жывы куток і пачаў купляць невялікія вальеры з жывёламі. Паводле задумкі, падчас абедзеннага перапынку работнікі маглі выйсці, прагуляцца, атрымаць асалоду ад кантакту з жывёламі і настроіцца на работу.

Супрацоўнікам спадабалася, яны сталі прасіць дазволу прывесці сюды сваіх сваякоў, дзяцей і сяброў. Пакрыху тэрыторыя з вальерамі пашыралася – і ў выніку атрымаўся цэлы парк.

«Увесь парк знаходзіцца на 344 гектарах. Штосьці мы ўжо асвоілі, але планы ў нас грандыёзныя. Мы пачнём з міні-сафары, а затым адкрыем дзікае. Цяпер ёсць аўтобусная экскурсія, але ў гэтым годзе плануем запусціць яшчэ і паравозы», – расказвае намеснік дырэктара па маркетынгу і турызме Парку жывёл Таццяна Гунько.

Цяпер у парку жывуць каля 2 тыс. жывёл, якія прадстаўляюць прыкладна 180 відаў. Ёсць свойскія козачкі, каровы, гусі, пеўні і коні. Ёсць і экзатычныя.

«Мы адзіныя ў Беларусі, у каго ёсць капібара. Вядома ж, можна адзначыць яшчэ лемураў, насух, янотаў, сурыкатаў, дзікабразаў і мноства незвычайных птушак. У хуткім часе яшчэ хочам адкрыць папугайню», – адзначае Таццяна.

У парку працуюць навуковыя супрацоўнікі, якія вывучаюць асяроддзе пражывання жывёл і птушак і імкнуцца стварыць для мясцовых жыхароў максімальна камфортныя і прыбліжаныя да натуральных умовы пражывання.

«Як факт, у парку нараджаецца шмат малышоў. Ды і мы не хочам адносіць сябе да нейкіх класічных заапаркаў. Мы сапраўды такое месца, дзе існуе гармонія, яднанне прыроды, чалавека і жывёл», – запэўнівае Таццяна.

У апошні час тут адбылося папаўненне, апрача іншага, у сурыкатаў, дзікабразаў і нанду. З доўгажыхароў парку Таццяна вылучыла зуброў Мішу і Машу.

У сезон у парку задзейнічана каля 150 чалавек. Увосень работнікаў крыху менш, але каманда спецыялістаў усё роўна вялікая – толькі ў зааветаддзеле працуе 50 чалавек.

Сам парк падзелены на дзве зоны – «Казачны мір» і «Лясныя таямніцы».

«Казачны мір» – гэта этнічная вёска пад адкрытым небам з прасторнымі вальерамі, агляднымі домікамі, кармушкамі для жывёл, скульптурамі і дзіцячымі зонамі.

Тут жывуць у асноўным экзатычныя жывёлы: капібары, лемуры, яноты, сурыкаты, дзікабразы, павы, але ёсць і буйныя звяры.

Тут жа з лета стала працаваць кантактная пляцоўка «Дворык маленькіх цудаў» з домікамі труса Варчуна, гуся Гаўрылы, пеўня Платона і свінкі Плюшкі.

«Лясныя таямніцы», па сутнасці, добраўпарадкаваны лес, дзе жывёлы гуляюць побач з наведвальнікамі. Па тэрыторыі свабодна ходзяць лані, казулі, козачкі, эму і павы. Іх можна нават пакарміць з рукі.

Тут жа ёсць і абгароджаныя тэрыторыі з зубрамі, быкамі Хека, якамі і тарпанападобнымі коньмі.

Адна з самых папулярных паслуг – 15-хвіліннае спатканне з капібарай. На выхадныя да канца лета месцы на яе разабраны, трапіць у будні таксама няпроста.

У пакой запускаюць капібару Капі – яе можна гладзіць і рабіць з ёй фота. Сама жывёла вельмі пражэрлівая, таму падчас рандэву ёй пастаянна будуць падстаўляць міскі з агароднінай, каб незнарок Капі не пачала жаваць вашыя шнуркі.

Наталля, якая прыехала сюды са сваімі хроснікамі, расказала, што запісваліся яны ў канцы мая. Ужо на той момант усе месцы на летнія выхадныя скончыліся.

У лакацыі «Казачны мір» можна ўзяць ламу на прагулку. Вам правядуць інструктаж, пакажуць маршрут і дадуць жывёлу на апеку. У канцы ламу можна пакарміць і зрабіць з ёй фота.

А ў «Лясных таямніцах» ёсць альпака- і лемуратэрапія.

«Што датычыцца лімуратэрапіі, то вы трапляеце ва ўтульную трапічную прастору. Лемуры тут скачуць па канатах, садзяцца да вас на плечы і чапаюць вас сваімі мяккімі пальчыкамі. Доўжыцца наведванне 15 хвілін», – расказвае вядучы маркетолаг парку Юлія Сак.

Альпакі ж самі па сабе сацыяльныя жывёлы. Іх таксама можна гладзіць, абдымаць, карміць.

«Калі заходзіш у вальеру і чапаеш пушыстую, мягкую альпаку, стрэс знімаецца хочаш не хочаш», – усміхаецца Юлія.

А яшчэ тут ёсць ёга з козлікамі, на яе нават плануюць увесці асобныя абанементы. Канцэпцыя простая: наведвальнікі займаюцца ёгай, а вакол іх бегаюць козачкі, якіх можна гладзіць. Кажуць, гэта і расслабляе, і весяліць адначасова.

Як адзначаюць у Парку жывёл, паколькі многія жыхары выраслі тут, яны не стамляюцца ад кантакту з людзьмі. Многім, наадварот, патрэбны пастаянныя зносіны – так што тут усё па-добраму, без прымусу.

Каб абысці ўвесь парк, у сярэднім патрабуецца прыкладна 4–5 гадзін – у залежнасці ад тэмпу і мэт наведвальнікаў. Але прыязджаюць і на цэлы дзень.

Нядаўна з'явіўся фармат экскурсіі на мікрааўтобусе з гідам. Займае яна прыкладна 30 хвілін, у канцы паездкі ёсць прыпынак для кармлення і фота з ланямі ў лакацыі «Лясныя таямніцы».

У выхадныя парк прымае да 7 тыс. гасцей, а за год – звыш за 300 тыс.

«Пры гэтым наша задача – не проста прыцягнуць як мага больш людзей, а развіваць тэрыторыю і паляпшаць умовы для жывёл. Парк пастаянна абнаўляецца: прыехаўшы цяпер і вярнуўшыся праз год, наведвальнік убачыць ужо іншую тэрыторыю», – звяртае ўвагу Таццяна Гунько.