Яшчэ адна беларуская традыцыя трапіла ў спіс ЮНЕСКА

Колькасць беларускіх элементаў у спісе нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА ўжо дасягнула сямі.

Беларускі элемент нематэрыяльнай культурнай спадчыны «Неглюбская тэкстыльная традыцыя» ўключаны ў спіс ЮНЕСКА, паведамілі ў прэс-службе МЗС Беларусі.

«Неглюбская тэкстыльная традыцыя Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці ўяўляе сабой унікальную з’яву беларускай народнай культуры, якая захавала архаічныя рысы і складаную сімволіку», – удакладнілі ў знешнепалітычным ведамстве.

Пры гэтым у МЗС нагадалі, што гэта традыцыя сфарміравалася ў Беларусі ў XVII стагоддзі. Яна ахоплівае ручнікі, прадметы адзення і інтэр’ера, у якіх прымяняліся самабытныя тэхнікі ткацтва і вышывання.

Больш за ўсё вядомыя ручнікі з Неглюбкі, якія маюць сваю адметную асаблівасць у выглядзе паліхромнай гамы, што ўключае да 25 адценняў.

Арнаментальная традыцыя ўключае больш за 120 узораў, у тым ліку тыя, якія прадстаўляюць тысячагадовыя традыцыі. Геаметрычныя і раслінныя ўзоры з’яўляюцца своеасаблівым шыфрам для пажаданняў дабра, дабрабыту, любові і здароўя.

«Унікальнасць тэхнікі, пры якой ткацтва вядзецца са сподняга боку, забяспечвае непаўторнасць кожнага вырабу», – растлумачылі ў беларускім знешнепалітычным ведамстве.

Пасля чаго дадалі, што гэта традыцыя працягвае існаваць дзякуючы пераемнасці пакаленняў і захоўвае ўнікальную тэхніку і сімвалізм беларускага народнага мастацтва.

У МЗС асабліва адзначылі, што жыхары Неглюбкі і ў цяперашні час працягваюць карыстацца традыцыйнымі ручнікамі ў сваім жыцці.

Раней у спіс ЮНЕСКА былі ўключаны наступныя беларускія традыцыі:

• Абрад «Калядныя цары» ў вёсцы Семежава.
• Урачыстасць у гонар шанавання абраза Маці Божай Будслаўскай у Будславе.
• «Юр’еўскі карагод» у вёсцы Пагост.
• «Культура бортніцтва».
• «Саломапляценне Беларусі: мастацтва, рамяство, уменні».
• «Выцінанка – традыцыйнае мастацтва выразання з паперы ў Беларусі».