Абяцаў бацькам прывезці Кубак Гагарына: трафей КХЛ у Мінску дзякуючы беларусу з «Лакаматыва»

Трэнер-аналітык яраслаўскага клуба Вячаслаў Гусаў прывёз Кубак Гагарына на радзіму другі год запар. А яшчэ расказаў пра легендарны матч з «Авангардам», наведванне магіл загінулых хакеістаў і моцнае мінскае «Дынама».

Галоўны трафей КХЛ Кубак Гагарына 11 чэрвеня быў выстаўлены на мінскай «Алімпік-Арэне» для заўзятараў. Кожны жадаючы мог зрабіць памятнае фота з трафеем і медалём Вячаслава Гусава.

Беларускі спецыяліст, які раней працаваў у зборнай Беларусі, даўно ўваходзіць у трэнерскі штаб яраслаўскага «Лакаматыва» і другі год запар прывозіць Кубак у Мінск. У паўзе аўтограф-сесіі ён удзяліў увагу карэспандэнтам Times.by.

– Каласальныя ўражанні. Вельмі рады, што заўзятары прыйшлі, дакрануліся да гэтай легенды. Удзячны арганізатарам – Федэрацыі хакея Беларусі, мінскаму «Дынама» і асабіста Дзмітрыю Юр’евічу Баскаву.

– Што гавораць заўзятары? Бачыў, што з хлопчыкам размаўлялі.

– Ён сказаў, што варатар. Спытаў у яго, хто лепшы галкіпер, на яго думку. Хлопчык адказаў, што Серабракоў [з «Авангарда»]. Стаў яго далей пытацца: чаму не Ісаеў з «Лакаматыва»? Тут ён ужо сказаў, што лепшы Фукале [з мінскага «Дынама»]. Вырашыў праверыць, ці ведае ён, хто лепшы варатар у НХЛ. Ён паціснуў плячамі. Я яму сказаў, што Андрэй Васілеўскі. Такое няцяжка знайсці.

– Вы сталі ўладальнікам Кубка Гагарына другі раз запар. Спачатку ў штабе Ігара Нікіціна, цяпер – Боба Хартлі. Можа, у вас сакрэт перамог?

– Гэта камандны поспех і поспех усёй трэнерскай брыгады. Удзячны Ігару Валер’евічу Нікіціну і кіраўніцтву, што стварылі такую каманду.

– У паўфінале быў легендарны матч з «Авангардам», які быў за крок ад выхаду ў фінал, ведучы з розніцай у дзве шайбы за 33 секунды да сірэны. Але «Лакаматыў» зраўнаваў лік, а потым выйграў у авертайме. Што адчувалі ў той момант?

– У глыбіні душы мы верылі, што пераможам. Чэмпіёнскі дух не ламаецца. Нават на апошніх секундах трэба гуляць да канца. Мы верылі, што можам гэта зрабіць. І рады, што так склалася.

– Дзе было больш эмоцый: у тым матчы з «Авангардам» або ў рашаючай гульні фіналу з «Ак Барсам»?

– Кожны матч па-свойму памятны. Эмоцыі дабаўлялі энергію. Пасля той перамогі над «Авангардам» не было нейкага шаленства. Гэта быў невялікі крок. Перамога надала энергію, з якой мы перайшлі ў наступны матч.

– Прывезці Кубак Гагарына другі год запар на радзіму – гэта крута.

– Мне хацелася гэта зрабіць. У мінулым годзе паабяцаў сваім бацькам, што зраблю гэта яшчэ раз. Рады, што заўзятары могуць убачыць Кубак.

– Прывезці Кубак у трэці раз запар паабяцаеце?

– Сёння вечарам абмяркуем.

– Таксама Кубак Гагарына сёння пабываў на магілах Руслана Салея, Сяргея Астапчука, Мікалая Крываносава – ігракоў і трэнера «Лакаматыва», якія загінулі ў катастрофе 2011 года.

– Вельмі хацелася прывезці Кубак хлопцам той каманды. Аддаць ім належнае. Яны гэта заслугоўвалі. Тады была сабрана чэмпіёнская каманда. Магчыма, была б такая ж перамога. Яны – частка гэтага поспеху. Мне важна, каб яны адчулі. Можа, яны ўбачаць і скажуць дзякуй.

– Кубак цяжкі?

– Не цяжкі. Але трэба трэніравацца кожны дзень, каб яго падымаць. Самае цяжкае пачынаецца са жніўня, калі ты павінен рабіць гэта кожны дзень і ісці да мэты. І так да канца мая.

– Як вам у сезоне матчы з мінскім «Дынама»?

– Класная каманда. Кіраўніцтва стварыла такі канкурэнтаздольны калектыў. Збалансаваны ва ўсіх лініях. Відаць, што Дзмітрый Юр’евіч Баскаў са сваім штабам менеджараў падабралі кваліфікаваных спецыялістаў. Усе ўбачылі, што мінскае «Дынама» – гэта не серадняк, а лідар, з якім трэба лічыцца і ўспрымаць сур’ёзна. Серыі матчаў з «Дынама» мне вельмі падабаліся.

– З Дзмітрыем Квартальнавым ужо размаўлялі?

– Думаю, сёння вечарам паразмаўляем.